مردم ایران خود انقلاب هستند

 اعتراض درخواست و کلمه‌ای است که عملا روز به روز نماد روشن‌تری از خود به نمایش می‌گذارد و جایگزین شعار، زن، زندگی، آزادی می‌گردد. تقریباً بیش از سه هفته است که شاهد ناآرامی‌ها و اعتراضات ملت ایران در اقصی نقاط کشور و جای جای استان‌های ایران را شاهد هستیم. شروع و بهانه اعتراضات و حضور مردم در میادین و کوچه و خیابان‌ها ظاهراً کشته شدن مظلومانه و مرموزانه دختر جوان کُرد زبان به نام مهسا امینی بود، که پس از دستگیری و هدایت به مقر پلیس سر از بیمارستان و زیر دستگاه‌های مراقبت ویژه با تصاویری دردناک و دلخراش، صورتی متورم، گوش خون آلود و در نهایت با پیکری بی‌جان صورت گرفت. در همان روزهای نخست شرح واقعه از زبان یکی از افسران ناظر و مامور نیروی انتظامی دال بر اینکه مهسای امینی زیردست فرمانده یگان و با ضربات سنگین مشت به سرش که وارد شده جانش را از دست داده است. از آنجایی که در این چند دهه سناریو از بین بردن معترضین و فرزندان این آب و خاک آنقدر تکراری و توجیهی و وقیحانه عادی گردیده، که گویی مردم با این وضعیت کنار آمده‌اند و به نوعی پذیرفته‌اند که هر از گاهی به بهانهه‌ای گوناگون باید تعدادی از مردم پیر و جوان، زن و مرد پیکرهای بی‌جان‌شان توسط عوامل حکمت نقش زمین گردد و خون‌شان پایمال شوند. با بهانه‌ایی همچون اعتراض به گرانی بنزین گرفته تا اخراج کارگران از مجموعه‌ها و کارخانه‌های بزرگ یا از تورم‌های نجومی تا گرانی‌های کمرشکن اختلاس‌های پیدا و پنهان تا تاراج و واگذاری این آب خاک تا خشکاندن دریاچهه‌ها؛ گویی حاکمان قسم خورده‌اند به نابودی و ویرانی این مرز و بوم. تمام این اعتراض‌ها و اتفاق‌ها با برخورد در زیر خفقانی به نام قانون مدیریت و فراموش می‌گردد و بعد از مدتی یا چند سال دیگر روز و روزی از نو صرف نظر از توزیع و پرداختن به قانون‌های بی‌قانونی و عدم وجود چنین قانون‌ها از طرف قانون‌گزار و عدم صلاحیت قانونگزاران از طرف ملت در کنارش برخوردها و بازداشت‌ها با حکم‌های ظالمانه و خصمانه، که بر خلاف قوانین کشوری و بین‌المللی می‌باشد، در برخوردها رعایت نشده‌اند شأن دینی و شرعی و شهروندی مدنی و حتی انسانی نسبت به بازداشت شدگان وارد کردن آسیب‌های روحی روانی و جسمی اخلاقی که بارها و بارها مشابه واقعه کهریزک به اثبات رسیده است. جدا از کسانی که همچون مهسا امینی‌ها بازداشت شدند و دیگر هرگز باز نگشتند، مگر پیکر بی‌جان جسد آنان، که به صورت حفاظتی حتی خاک سپردن‌شان را خانوادهایشان حق دیدن جسد را نداشتند و در ادامه صدها پرسش بی‌جواب محدودیت‌های فراوان در دفن و خاکسپاری. کم نبودند افرادی که پس از دستگیری جسد بی‌جان آنان از گوشه و کنار خیابان‌ها و بیابان‌ها یافت گردید با انگ خودکشی و بدنامی تهدید خانوادها و بازمنده‌هایشان و از ترس جان و آبروی خانوادها در کمترین زمان ممکن فراموش می‌کردند. امروز ملت ایران در جایی از واقعیت قرار دارد که دیگر از کشتار، زندان و شکنجه هراسی ندارند. امروز نمی‌شود مردم را با کلمه‌هایی به نام ضد انقلاب تهدید کرد یا ترساند. واقعیت این است که درد و دادخواهی ملت ایران خارج از آستانه تحمل گردیده است. برای مردم حتی از مرزها عبور کرده و آوازه و زمزمه‌اش در دنیا جاری است. ما بین اقشار مختلف در خواص خلاصه نمی‌گردد از مردم عادی گرفته تا هنرمندان، از ورزشکاران گرفته تا سیاستمداران دنیا این درد را حس و دریافت کرده‌اند و با ملت مظلوم ایران هم‌صدا شده، که با زدن موی سر یا با بر زمین انداختن حجاب و روسری و غیره در کنار مردم ایران هستند. حتی شرکای اقتصادی پنهان دولت‌مردان ترجیح می‌دهند از منافع مخفی و کلان خود صرف نظر کنند و در کنار مردم مظلوم ایران باشند و دست از پنهان کاری‌های آشکار بردارند. آنها خوب می‌دانند منفورترین و بی‌اعتماد و بی‌اعتبار ترین انسان‌ها اشخاصی هستند که در دروغ و اشتباهاتشان اثبات می‌گردد. ولی باز هم در صدد دفاع و توجیه خطاها وخیانت‌های مشهود خود را دارند و در کنار این افراد بودن به غیر از زیان و از دست دادن اعتبار چیز دیگری در بر ندارد. امروزه جهان می‌بینند دولت‌مردانی که ملت‌شان را تشویق به مرگ گفتن به کشورهایی دیگر می‌کنند که فرزندانشان و خانواده‌هایشان در آن کشورها ساکن هستند و تحصیل و تربیت پیدا می‌کنند. امروز همه خوب می‌بینند و می‌دانند که ثروت این مرز و بوم تحصیل کرده‌ها پزشکان نخبگان و دانشجویان هستند، هیچ آینده‌ی روشن و امیدی در ایران ندارند و ناگزیر به مهاجرت هستند، حتی ترجیح می‌دهند رنج غربت بکشند و با کمترین درآمد خارج از تخصص امورات را سپری کنند، ولی در دست ظالم گرفتار نباشند. ظالمانی که ریشه داران این آب و خاک را خس و خاشاک می‌نامند و یا خیل جماعت را مگس و دروغ و تزویر را عرصه سیمرغ امروز ملت آگاه‌تر از آنی هستند که شما تصور می‌کنید با دشمنان خیالی می‌شود سرگرم کرد و یا فریب داد. دشمنانی که هر از گاهی هم این شکل عوض می‌کنند و تبدیل به پدرخوانده و دوست عزیزتر از جان می‌گردند. همانند شعارهایی که دیر زمانی نیست از آنها می‌گذرد. همچون نه شرقی و نه غربی ما شاهد آن هستیم که غرب خانه فرزندان دولتمردان شرق وارث و تصمیم‌گیر ایران عزیزمان گشته کشور مهاجم و دشمن عراقی که دیروز ده‌ها هزار جان سربازان سرافراز ایران را گرفت و به خاک و خون کشید، امروزه به گفته بعضی از مسئولان و مذهبیون پایتخت دینی از آن یاد می‌شود و معاشرت با آنها اجر اخروی دارد و حال دشمن جدید و خیالی دیگر به نام اینترنت یا دنیای مجازی را برای ملت شریف ایران علم کرده و معرفی می‌کنند، که دور از عقل و انصاف است. بهتر است بگوییم دیگر نمی‌شود ملت ایران را به سادگی فریب داد و یا ترساند. اگر بگویید در بندت می‌کنم در جواب خواهد گفت که من خودِ بند و زندان هستم. اگر بگویی می‌کشم‌ات می‌گوید من خودِ مرگ هستم و اگر بگویید ضد انقلاب هستی با آوازی بلند خواهد گفت نه من خودِ خودِ انقلاب هستم.

۱۲ اکتبر ۲۰۲۲ سید کمال موسوی