اعتصاب زندانیان در اعتراض به موج اعدام‌ها

نویسنده: سامان عزیز

تاریخ: ۲۳ مهر ۱۴۰۴ / 15 October 2025.

سوئد

در روزهایی که سایه‌ی اعدام همچون پتکی سنگین بر سر زندان‌های ایران فرود می‌آید، زندان قزل‌حصار بار دیگر به کانونی از اعتراض و مقاومت بدل شده است. ده‌ها زندانی در این زندان، در واکنش به اعدام‌های پیاپی و فضای رعب و بی‌رحمی حاکم بر بندها، دست به اعتصاب غذا زده‌اند؛ اقدامی که صدای مظلومیتشان را از پشت دیوارهای بلند و سیم‌های خاردار، به گوش جامعه رسانده است.

صدایی از درون دیوارهای خاموش

به گزارش منابع حقوق بشری، در روزهای اخیر، شمار قابل‌توجهی از زندانیان زندان قزل‌حصار کرج با امتناع از دریافت غذا، اعتراض خود را نسبت به افزایش اجرای احکام اعدام اعلام کرده‌اند. این حرکت اعتراضی که از واحد ۲ زندان آغاز شده، به‌تدریج به سایر بخش‌ها نیز سرایت کرده است.

زندانیان در پیامی جمعی تأکید کرده‌اند:

«ما از مرگ نمی‌ترسیم، از فراموش شدن می‌ترسیم. ما با اعتصاب، می‌خواهیم صدای خود را به جامعه برسانیم تا بداند چه بر ما می‌گذرد.»

این جمله‌ها یادآور آن است که حتی در محیطی به‌شدت کنترل‌شده، انسان هنوز می‌خواهد شنیده شود.

زندانیان در برابر چرخه مرگ

زندان قزل‌حصار از دیرباز یکی از مراکز اصلی اجرای احکام اعدام در ایران بوده است. گزارش‌ها حاکی از آن است که در هفته‌های گذشته، تعداد زیادی از زندانیان محکوم به اعدام به سلول‌های انفرادی منتقل شده‌اند و اجرای احکام آنان در سکوت خبری انجام گرفته است.

این روند موجب موجی از خشم و اضطراب در میان زندانیان شد. آن‌ها می‌گویند هر بار که مأموران به بند نزدیک می‌شوند، صدای باز شدن در فلزی ممکن است نشانه‌ی پایان زندگی یکی از هم‌بندی‌ها باشد.

یکی از زندانیان در پیامی غیررسمی گفته است:

«هر شب با صدای قدم‌های نگهبان بیدار می‌شویم؛ نمی‌دانیم فردا نوبت کیست.»

واکنش مسئولان و فشارهای امنیتی

منابع داخل زندان گزارش داده‌اند که پس از آغاز اعتصاب، نیروهای امنیتی و مسئولان زندان با افزایش محدودیت‌ها، تلاش کرده‌اند این حرکت اعتراضی را سرکوب کنند.

قطع تماس‌ها، تهدید به انتقال به انفرادی، و حضور نیروهای ضدشورش در برخی بندها از جمله اقداماتی بوده که برای ایجاد فضای ارعاب صورت گرفته است.

با این حال، زندانیان معترض تأکید کرده‌اند که تا تحقق خواسته‌ی اصلی‌شان، یعنی توقف اجرای اعدام‌ها و رسیدگی انسانی به وضعیت زندانیان، به اعتصاب خود ادامه خواهند داد.

سکوتی که باید شکسته شود

اعتصاب غذای زندانیان قزل‌حصار تنها یک حرکت اعتراضی نیست؛ بیانیه‌ای انسانی علیه بی‌عدالتی ساختاری است. آنان، در غیاب رسانه آزاد و دادگاهی عادل، بدن‌های خود را به زبان اعتراض تبدیل کرده‌اند.

سازمان‌های حقوق بشری بارها نسبت به شرایط غیرانسانی در زندان‌های ایران و افزایش چشمگیر اجرای احکام اعدام هشدار داده‌اند. بر اساس گزارش‌های بین‌المللی، ایران همچنان یکی از کشورهایی است که بالاترین نرخ اجرای اعدام در جهان را دارد — آماری که بخش بزرگی از آن مربوط به همین زندان قزل‌حصار است.

در این میان، صدای زندانیان قزل‌حصار، صدای همه‌ی کسانی است که در برابر ماشین خشونت و بی‌عدالتی ایستاده‌اند؛ صدایی که نباید در هیاهوی اخبار روزمره گم شود.

پیام پایانی: از دیوارها فراتر برویم

اعتصاب زندانیان قزل‌حصار پیامی روشن برای جامعه و مدافعان حقوق بشر دارد:

تا زمانی که انسان‌ها در برابر ظلم ساکت بمانند، زندان‌ها جای زندگی خواهند بود، نه عدالت.

سازمان‌ها و نهادهای مدنی وظیفه دارند این صداها را بازتاب دهند، از خانواده‌های زندانیان حمایت کنند، و از هر ابزار ممکن برای توقف چرخه‌ی اعدام استفاده کنند.

شاید این فریادها از پشت دیوارهای بتنی برخیزند، اما پژواکشان می‌تواند وجدان جامعه را بیدار کند

محتوای مقاله صرفاً منعکس کننده دیدگاه های نویسنده است و یارسانمدیا هیچ مسئولیتی در قبال آن ندارد.

بازدیدها: 1154