ملاحظاتی در مورد نوشتە کاک برزو احمدی در فیسبوک

خواننده گان عزیز یا رسان میدیا، آقای برزو احمدی اخیرا یادداشتی را روی صفحه فیسبوک خود منتشر کرده است و در آن مدعی میشوند کە سازمان دمکراتیک یا رسان بدون اینکه به منبع اشاره کرده باشد، از نوشته های ایشان کپی برداری کرده است و این سازمان را بە جعل اسناد متهم کرده است.

اکثر کسانی کە مسائل یارسانی را دنبال میکنند حتما نوشتار و مساحبە های آقای احمدی را خواندە و یا شنیده اند و مطلع هستند کە این دوست فعال مشغول پژو‌هش در مورد دین یاری هستند و در تحقیقاتش بە نتایجی دست یافتە است که بر خلاف باورهای مردم یارسان به دین یاری است. این در حالی هست که موجودیت جامعه یارسان، با اعتقاد بە دین یاری و همزمان عدم برخورداری این جامعه از حقوق شهروندی، ضرورت بوجود آوردن سازمان دمکراتیک یا رسان را فراهم کرده است. و طبیعتاً این سازمان باور عمیقی به آنچه که برایش مبارزه میکند دارد. با توجه بە این اختلاف، نوشتە های آقای برزو احمدی تا چە حد برای سازمان دمکراتیک یا رسان قابل استفادە باشد، قضاوتش بە شما میباشد.

این مقدمۀ ملاحظاتی بود کە سازمان دمکراتیک یارسان در مورد ادعای آقای برزو احمدی دارد.

ملاحظات رسمی سازمان دمکراتیک یارسان در این مورد

………………………………………………………………………………………………………………….

ملاحظاتی در مورد نوشتە کاک برزو احمدی در فیسبوک

 

بنیامین می فرماید: یار زوانی

و کار نمیو استای زوانی

و تشنه‌ ممانی بلو هانی

هانی وشک بیو خجل بمانی

 

کاک برزو احمدی، شما مدتهاست کە خود را “محقق و پژوهشگر” تاریخ یارسان، ادبیات، تاریخ اندیشە و دیگر سرمایەها و میراثهای فرهنگی جامعە یارسان میدانید. برای اثبات این گفتە کافی است کە مصاحبەها و یا نوشتەهای شما را دنبال کرد. سازمان دمکراتیک یارسان برای شما و نظرات شما، کاک برزو، و دیگر کنشگران فرهنگی، سیاسی و ادبی جامعە یارسان احترام قائل است و بە تکثر فکری باورد دارد، اما الزاما نتایج و نظرات شما و آنها را در تمام مورد سیاسی و اجتماعی را قبول نمی کند. سدی در بعضی زمینەها با کنشگران جامعە خود و دیگران هم نظر، و در بعضی موارد دیگر هم نظر نیست.

کاک برزو، شما خود را “گل سر سبد” جامعە یارسان و “محقق” یا “مینەوان” میدانید، اما ابای از آن ندارید کە متوسل بە توهین ( مغزهای منجمد)، تهمت و افترا شوید. شما سدی را متهم بە کپی برداری از نوشتەها یا استفادە از نظرات خود در مورد دین” یاری” کردەاید، بدون آنکە بتوانید سندی موثق ارائە نماید. ناگفتە نماند کەشما در طول سفر تحقیقاتی خود ، بدون ارائە متودیک و تئوری، دین “یاری” را بە “راگە حساوی” و در نهایت بە “تمدن یارسان” رساندە اید، و ما در طی کردن این راە نە در زمینە نظری و نە در زمینە پژوهشی با شما بودەایم کە زحمات کار شمار را بە سرقت ببریم، چونکە شما از “راگە حساوی و تمدن یارسان” حرف میزنید و ما از “یاری” همانطور کە دفاتر یاری می گویند. همین نوشتە یا جوابیە ما بە شما و دیگر نوشتەهای سدی محصول کار جمعی فکری و نوشتاری اعضای کمیتە مرکزی سازمان دمکراتیک یارسان است کە قبول کردەاند با توجە بە ضوابط تشکیلاتی و سیاسی در مورد مسائل اساسی و اصلی مختلف با هم همفکری و همگامی نمایند.

 

سازمان دمکراتیک یارسان “یارسان” را بدون ” یاری” بدون معنی و تعریف میداند. بنظر سازمان دمکراتیک یارسان، تمام ازرشهای فرهنگی و انسانی مردم یارسان بر اساس آموزە و کلامهای دفاتر “دین یاری” شکل گرفتە است.

بابا خوشین می گوید: یارسان و راه‌ راه‌ حق راسین، برانان و راه پاکی و راستی و نیستی و ردا قدم و قدم، تا و منزلگا

 

نگاە سدی بە رواداری، پلورالیسم، گفتگو، برابری جنسی و مبارزە مسالمت آمیز نە دریافتی از یافتەهای شماست، بلکە “دیوان گورە” آبشخور و سرچشمەی آن است.

حدود ٧٠٠ سال پیش اندیشمندان یارسانی با فهم و تبیینی جامعە شناختی آنزمانی، روداری را یکی از ارزشهای با اهمیت فرهنگی و سیاسی برای همزیستی و تعامل و آزاد منشی در جامعە می دانستند. پژواک روحیە مدارا و عدم تعصب دینی در کلامهای دفتر “دیوان گورە” سالهاست کە با بزم تنبور در زاگرس می پیچد. ” دیوان گورە” سندی ارزشمند برای شناخت روحیات فرهنگی، اخلاقی و دینی مردم یارسان است.

پیرالی می گوید:

یاری و مروتا و مهربانی

و صیقەو قروان و گیانای گیانی

برگردان:

یاری با مروت و مهربانی و تواضع و فروتنی معنی دارد.

پیر ظاهر اصفهانی می گوید:

بوانان کلام و نامینەوە

صحبت یاری و کامینەوە

برگردان:

کلام را گرامی بخوانید، چونکە صحبت یاری کامجوی است.

پیر حیات می گوید:

یاری نکران و جنگ و هرا

وینە سامری خلق کرن گمراە

برگردان:

یاری را با جنگ و ستیز و بشیوەی رفتار فریبکارانەی سامری انجام نمی شود.

پیر رستم می گوید:

یاری و کلام جای گفتگون

برگردان:

یاری با توجە بە کلامها جای/مورد گفتگو است.

سلطان می گوید:

عابدین گفتگو، عابدین گفتگو

عابدین شیرینە بی بغض گفتگو

برگردان:

عابدین گفتگو بدون بغض و کینە شیرین است.

در مورد زن نیز آمادە است کە :

سلطان می گوید:

کناچە و کوری

توفیرشان نین کناچە کوری

برگردان:

در بین فرزندان دختر و پسر فرقی ( حقوقی) وجود ندارد.

سلطان در جای دیگر می گوید:

نمو دو هاوسر کرو نکایی

برگردان:

یاران نباید دو زن بە عقد خود در آورند.

و یا عابدین از قول سلطان می گوید:

ده‌ستی خه‌ڵک بگره‌ له‌ ژیین با ئه‌وانش وه‌ک تو بژیین چونکه‌ هه‌مو وه‌ک یه‌کن لوڕو جافو لولو له‌کن

بە نظر سازمان دمکراتیک دین یاری، در مقایسه‌ با اسلام، انسان محور می باشد و این انسان تقریبا آزاد و مختار است شیوۀ زندگی خود را بنا بە کلامهای دفتری با راهنمای داود و بدون باوربه دخالت قدرتی متافیزکی انتخاب کند. در یاری باوری به وجود خدا، شبیه ادیان سامی-ابراهیمی ( محمد خدا را قدرتی مطلق میداند که بالای انسان قرار گرفته است، موسی خداوند را قدرتی میداند که بالای انسان قرار گرفته، ولی در عین حال با انسان است و مسیح خدا را قدرتی که بالای انسان و با انسان و در انسان قرار گرفته است) نیست و موجودی که وجود دارد و آن وجود پیشتر بر ماهیت است و آن انسان و تجلی از خاونکار است. انسان (خاونکار) نخست وجود می یابد، متوجه خود می شود، با جهان برخورد می کند و پس از آن خود را می شناسد. یعنی تعریفی از خود بدست می دهد. این نظرگاه‌ فلسفی با وجود آنکه‌ آبشخور دینی ( شاە زمینی یا خاونکار باطنی در دین یاری در مورد سلطان صدق می کند. پیر و پادشاه‌ در یاری ، خردمند – شهریار، شهریار- فیلسوف در یونان و شهریار خداسالارنه‌ی آریایی در ایران) دارد و این دینیت با توجه‌ به‌ فرایافت تاریخی و درجه‌ی تکامل اجتماعی و دیگر محدویتها با ارزشهای امروزی زمینه‌ی التقاط وانطباق دارد.

نگرش انسان مرکزی یاری در نقطۀ مقابل اندیشه و حکم سلطه گری اللّه بر انسان، که او را به تعبد و خواری می کشاند، قرار گرفته است. در حالیکه جزمیات و احکام اسلامی انسان را از زوایۀ مسلمان بودن و رابطۀ او با اللّه تعریف می کنند، یاری انسان را مستقل و در مرکز قرار می دهد و اشیاء دیگر بر محور آن می چرخد که حقایقی هستند واقعی و دنیوی و بدور از حقایق دینوی و ماوراء الطبیعی. این مقایسۀ تطبیقی نشان میدهد که جهان بینی، داستان خلقت، هستی شناسی، ارزش و اختیار انسان، جنسیت و دیگر امتیازات اجتماعی در یاری و اسلام مطلقاَ و کاملاَ از دیدگاههای متفاوت و متضادی مورد سنجش و ارزیابی قرار می گیرند. یاری معتقد است که نه الّله بلکه ذره وذات سرچشمۀ تنوع اجسام می باشد و فرهنگ یارسانی باوری عمیق به تنوع جامعه دارد که میتوان مقولۀ Culture Relativisme (نسبیت فرهنگی) امروزی را از بطن آن شکافت. تنوع گرائی فرهنگ یارسانی و دُکترین مقولۀ مذکور به این تنوع در جامعه احترام می گذارند وبرای ظرفهای هویتی و فرهنگی متفاوت در آن هم ارزی قائلند. بطور عام مانی فست و تعالیم این نگرش مدارا بودن، تسامح مذهبی، آزادمنشی و همبستگی انسان و آرامش معنوی نه به معنای اخلاق عمل ناقص و بیتفاوتی مطلق، بلکه به معنای داشتن فضای دگراندیشی و عقل ناقد است.

با اسیر خودباختگی و شیدایی شدن چند پیام انسانی و امروز پسند در دفاتر یاری نمی توان یک مرتبه‌ به‌ تعریف مفاهیم خاص خود رسید و نتیجه‌ گرفت که‌ این منظرها به‌ تنهایی سنگ زیربنای یک منظومه‌ فکری و جهان بینی و ژرف اندیشه‌ها و آراء هفتن و هفتوان ووووووو…. یارسانی را تشکیل می دهد، بلکه‌ باید تمام این ادبیات در امتداد یکدیگر مورد مطالعه‌ قرار داد و عصاره‌ی تمامی آنها را بعنوان زیربنای فکری و فلسفی این متفکرین شناخت نە اینکە گزینشی با آن معاملە نمود. قابل ذکر و اهمیت است که‌ بآسانی و سادگی و استدلال نمی توان از کنار مهندسیها و برداشتهای اجتماعی و جهانبینی راهبران یارسانی گذشت و دستاوردهای بی نظیر آن را نفی کرد و با برخورد بە چند بند کلام که‌ نمی توند با ارزشهای جهان امروزی همخوانی داشتە باشد تمام این آثار را به‌ کنار انداخت. به‌ گفته‌ و اعتقاد خیلی از پژوهشگران تاریخ اجتماعی ایران خیلی بحث انگیز است که‌ تمام جنبشهای قرون دوم و سوم (دوران بهلول مادی) و هشتم و نهم (دوران سلطان) دینی صرف بدانیم. در تمامی قرون وسطا هر گونه‌ مبارزه‌ی سیاسی_ اجتماعی و فلسفی شکل دینی داشته‌ و در نقاب آن تجلی کرده‌ است. اینگونه‌ باورها و اعتقاد در آثار اکثر فلاسفه‌ و اندیشمندان قدیم یونان نیز وجود دارد. با توجه‌ به‌ مجموعه‌ مناسبات اجتماعی و دیگر محدودیتهای تاریخی درک این حقیقت چندان دشوار نیست. بی شک راهبران و قافله‌ ساران جنبش یارسانی بیشتر مبارزان اجتماعی بوده‌اند تا ایثارگران و مجاهدین دینی. باید توورقی در این ادبیات مسئولانه‌ و صادقانه‌ و در خدمت منافع فرهنگ و تاریخ این جامعه‌ باشد. هنگامی که‌ اندیشمندان و حکماء دولت_شهر آتن گهواره‌ی اندیشه‌ی سیاسی- فلسفی را به‌ تکان در آوردند، زندگی بهتر را مبتنی بر تقسیمات طبقاتی و نژادی در جامعه‌ ترسیم و مهندسی کردند و قاموسهای آنها پر از تناقضات و تبعیضات در حق انسان می باشد. افلاطون تا آنجا پیش رفت که‌ بردگی را توجیه‌ کرد.

برای اینکە یاری را مترقی تر و متمدن تر از دیگر ادیان و باورهای دینی جلوە داد، نیازی بە نام و نشانهای “دم پر کن” و “پر طمطراق” مثل “تمدن یارسان” نیست. این گونە رفتار و روش کارتحقیقی، بدون ارائە نظریە و متودیک علمی و آکادمیک مورد استفادە، گم راه کنندە است. شما می توانید آثار دینی یاری را مورد پرسشهای چالشی قرار دهید، اما این روش تفاوت زیادی با آن دارد کە با زور و فشار نظر و نگاە خود را در مورد ” یاری” بە کرسی نشانید و بر خلاف کلامهای دفتری نام و نشان برای دین “یاری” بپیچید. تلاش و کار شما تحت عنوان ” بدعت” در دین یاری، همانطور کە نورالهی انجام داد و مشعشعیان دارند میکنند، بیشتر قابل قبول تر است. بهر حال شما مختار هستید تفسیر، قرائت و تحلیل خود را از دین “یاری” داشتە باشید. برداشت و تفسیر از دین “یاری” میتواند شخصی باشد و هیچوقت ما انتظار نداریم کە بە یک برداشت یا تفسیر “همە شمول” یا رایج برسیم، اما همزمان تعمیم و تحمیل تفسیر خود بە دیگران درست نیست، مخصوصا زمانی کە تفسیر شما از کلامهای یاری بیشتر انحرافی یا بدعتی می نمایند و تغییر نام دین “یاری” نشانە گرفتە است کە درب بحث و گفتگو در این مورد را می بندد.

در پایان سدی اعلام میکند کە با شما و دیگر فعالین یارسانی کە توانایی کار جمعی و جمی دارند آمادە همکاری و همگامی در زمینە کارهای است کە بە جامعە یارسان متعلق است. سدی از این بە بعد تلاش میکند بە پلمیک توهین آمیز و نفاق افکنانە کسی یا کسانی جوابی ندهد و کار توجە خود را روی پروژەها و بحثهای متمرکز می کند کە برای جامعە نتایج مثبت و مفید بدنبال دارد.

 

سازمان دمکراتیک یارسان

کمیتە مرکزی

٢٤/١٠/٢٠١٦

 

…………………………………………………………………………………………….

 

نوشتە اقای برزو احمدی

 

نوشته ی “سازمان دمکراتیک یارسان و مسئلە مبارزه مسلحانە”

 

امروز نوشته ای با تیتر فوق بازنشر توسط یکی از دوستان فیسبوکی دیدم و خواندم. پرسشهای فراوانی حول این نوشته به ذهنم خطور کرد که با مسئولین سازمان دمکراتیک یارسان (سدی) و دیگر خوانندگان این یادداشت در میان بگذارم.

لینک نوشته ی سدی: http://www.yarsanmedia.org/ku/?p=2427

 

نویسنده نوشته ی سدی بسیار ریزبینانه و زیرکانه خواندنیها و شنیدنیهای خودش را فرمولبندی و به نام سدی نگارش نموده است. ایده ها، نظرات، دیدگاهها و جهانبینی که این نوشته از آنها متاثر است در پیشینه و کارنامه ی فردی و جمعی دوستان سدی و یا شخص و گروه دیگری خارج از آن جریان ثبت نیست. دوستان گرامی و رفقای عزیز سدی میتوانند با کمال میل علیه این ادعای نگارنده بطور مستند استدلال بفرمایند و مرا به پوژش خواهی وادارند. از آنجائیکه کپی برداری بقدری واضح و روشن است که خوانندگان و شنوندگان نظرات من با دیدن این سطور و خواندن نوشته ی دوستان سدی به سهولت درمیابند که ذکر منبع حق معنوی و طبیعی من بوده، از آوردن نقل قول برای اثبات منبع چهار نقل قول زیرین از نوشته سدی، خودداری میکنم.

 

اول:

اولین پرسشی که بایستی رو به نویسنده ی نوشته و مسئولین سدی طرح نمود اینست: وجدانن من، برزو احمدی دههاست زیر علم “تمدن یارسان” از چه سخن میگویم؟ مگر بخشا همینهای نیست که شما عزیزان بدون ذکر منبع عصاره گیری و جوهرگیری فرموده اید؟ اگر اینها را قبول داشتید پس چرا در زمان انتشار نوشتارها در ایجاد یک دیالوگ سالم و سازنده حول نظرات مطرح در آنها همیاری نفرمودید؟ چرا در نشر و بازنشر آنها در میدیاهای شخصی و تشکیلاتی خودتان همت نگماردید؟ نه تنها اینها را نکردید، همه جا در بوق و کرنا دمیدید که برزو احمدی دین را رد میکند. عزیزانی از شما که امروزه برچسب فعال و کارشناس یارسانی با خود و بر خود دارند هر چقدر توانستند سر راه نگارنده مانع تراشی فرمودند و سیاه نمایی و ترور شخصیت کردند.

 

غیر از دوست گرامی کا امیر سلیمی که در یکی دو مورد علیه موجهای پی در پی فحاشی و ترور شخصیت علیه نگارنده موضعگیری نموده و آنرا محکوم کردند، بقیه ی عزیزان فقط نظاره گر بودند. بنابه خصوصیات یارسانی شما مسئولیت داشتید که موضعگیری بفرمائید. غیر از دوست گرامی کا بشیر امیرخانی و یکی دو نفر دیگر از دوستان که چند نوشتاری را بازنشر نمودند و یا کامنتهای تشویق آمیز در پایین لینک نوشتارها در صفحه ی فیسبوکی سایت یارسان و یا دیوار شخصی خودم گذاشتند، فعالیت یارسانی مرتبط سایرین هنوز جامه عمل نپوشیده اند. حتی برخی از دوستان گرامی بخاطر اینکه دیده نشود که آنها نوشتارها را میخوانند و یا مصاحبه ها را گوش میدهند، از یک لایک ناقابل هم دریغ میفرمایند. شاید این خودداری به این دلیل بوده که وقتی در گفته و نوشته های خودشان از این منبع استفاده میکنند، جز ابتکارات و محصولات دست اول خودشان بنظر برسند.

 

دوم:

من در آخرین کنگره سدی خدمت شرکت کنندگان عرض کردم که دین دین کردن ما، یک تشکیلات یارسانی را به جای نمیرساند. و اگر شما مایل باشید و بطور جدی در میان خودتان بر سر نظرات من مشورت و تبادنظر نمائید و تصمیم بگیرید که با آنها موافقید، من میتوانم در تدوین برنامه ی تازه ی سدی با شما همکاری و همیاری کنم. اگر در این ادعا شک دارید میتوانید به فیلم کنگره و کلیپ حرفهای من مراجعه کنید. همچنین در گردهمایی که چندی پیش به منظور مشورت برای چگونگی معرفی یارسان در سازمان ملل و تلاش برای کسب یک کرسی نمایندگی در آن نهاد، در استکهلم برگزار شده بود، خدمت حضار که اکثرا از دوستان سدی بودند مشابه حرفهای کنگره را تکرار کردم. فیلم حرفهای من در این گردهمایی هم نزد دوستان فدراسیون یا سدی موجود است.

 

سوم:

جمله ی « سازمان دمکراتیک یارسان خود را میراث دار چنین رویکردی می داند. —» در نقل قول شماره 3 در پایین یک ادعای پوچ بیش نیست. به شما عزیزان اطمینان میدهم که آن عده از مسئولین کنونی و قبلی سدی که محور و محتوای موضوعات نوشته ی سدی را بفهمند از تعداد انگشتان یک دست کمترند. این نه طعنه است و نه تشر. بلکه امید است که تلنگری باشد بر مغزهای منجمد دوستان مربوطه که راهی طولانی برای پذیرش نظری و پراتیکی پیامهای نوشته ی خودشان در پیش دارند. از سوی دیگر، در حد توان و امکان در فکر و عمل، در ایجاد، تداوم و تحکیم جریانات موجود سهیم بوده ام و یکسال هم عضو مسئولین “جنبش دمکراتیک یارسان” بودم. اینرا به این خاطر موکد میشوم که کس یا کسانی این یادداشت در راستای تضعیف و علیه سدی تعبیر و تاویل نکند. بنابه اصول اخلاقی و قوانین حقوقی مرتبط با “کپی رایت” (حقوق نشر) و همچنین مطابق خصوصیات و اخلاقیات یارسانی ذکر نام منبع نظرات مطرح در نوشته ی سدی حق من بود.

 

امید است که همه یارسانی ها و غیر یارسانیهای که از یافته های نگارنده به هر نحوی استفاده میکنند، منبع را ذکر بفرمایند.

 

برزو احمدی

20 اکتبر 2016

 

*****

 

نقل قولهای از نوشته سدی که مورد اشاره ی یادداشت من هستند:

 

1. «جامعە یارسان در طول تاریخ هزار سالەی خود، از دوران بالویل (سدە دوم هجری) تا کنون، در تناسب با موقعیت خود و با توجە بە شرایط سیاسی و اجتماعی غالب با تیزبینی، هوشیاری و دوربینی گزینەهای ابزار مبارزاتی خود را انتخاب کردە است و هستی گرایی یا خودگوهرگری یارسان بعنوان معنا و هدف زندگی آزاد هستە این نگرش مبارزاتی را تشکیل دادە است. جامعە یارسان با داشتن و برخوردار بودن از نظام اخلاقی، فلسفە زندگی و هویت اجتماعی، تاریخی و فرهنگی منحصر بخود دارای منش و رفتار خاص اجتماعی و سیاسی بودە است. بدلیل داشتن نظام ارزشی متفاوت، جامعە یارسان بیشتر از دیگر جوامع مورد تهاجم و تعرض قرار گرفتە است. در کنار سیاست همە جانبەی امحاء و نابودی موجودیت فیزیکی جامعە یارسان نهادهای اداری و دستگاهای سیاسی ، سیاست ذوب کردن بە تحلیل بردن آن در فرهنگ غالب سیاسی و اجتماعی حاکم، یعنی اسلام، سیستماتیک اعمال نمودە و آنرا بە پیش بردەاند. مبارزات جامعە یارسان بر محور “بقاء” ، “بودن” و ” ماندن” شکل گرفتە است و به همین دلیل با دقت و هوشیاری و محاسبەهای دوراندیشانە گزینەهای رفتاری و عملی خود را برای اتخاذ موضع برگزیدە است.»

 

2. «جامعە یارسان از دوران بالویل تا کنون نوع مبارزە و روش تلاش فکری و رفتاری خود را تعریف کردە است و اگر چە تن بە حکومت رژیمی از نوع جمهوری اسلامی دادەاست، اما هیجوقت اجازە دیکتە فکر و اندیشە از طرف قدرت حاکم ندادەاند. این مبارزە هزار سالە بر اساس مهربانی، مدارا و مروت بودە است و تلقی آن از تنوع فکری و فرهنگی در جامعە دمکراتیک و تولرانس بودە است. زندگی مسالمت آمیز را ضامن زندگی با سعادت و عادل دانستە است.»

 

3. «سازمان دمکراتیک یارسان خود را میراث دار چنین رویکردی می داند. از نظر سدی مبازرە مسلحانەی در مرحلەی کنونی بیشتر از هر گروە و جغرافیا مردم یارسان و محل سکونت آنها را تبدیل بە موضوعی امنیتی و اطلاعاتی برای رژیم می کند و با موانع و محدویتهای بیشتری روبرو خواهند شد. یعنی رژیم دست بالا را در تعیین و تعریف مدل و نوع مبارزە مردم یارسان خواهد داشت.»

 

4. «سازمان دمکراتیک یارسان تلاش می کند کە با دیگر سازمانهای مدنی، حقوقی و فرهنگی در داخل و خارج در هماهنگ سیستماتیک با آنها، با بصیرت و عقل ، روی ساز و کارهای عملی و پراگماتیست بە اجماع برسند و مبنی بر آن استراتژی مبارزاتی خود را ترسیم نمایند. گزافە گویی نیست اگر گفت کە سازمانهای یارسانی باید برای تأسیس ” اتاق راهبردی استراتژیکی” دست بکار شوند، و این ” اتاق راهبردی استراتژیکی” باید بتواند تمام فعالیتهای مبارزاتی و سیاسی را زیر نظرنگە دارد و آنها راهماهنگ کند. —»

بازدیدها: 92