“نگاهی به تجاوزهای زنجیره‌ای اخیر در سردشت”

یارسان مدیا
‏03‏.11‏.2021

طی یک ماه گذشته (شهریور ۱۴۰۰) افشای اخبار تجاوزهای گروهی در سردشت توجه رسانه‌های محلی و سراسری کُرد زبان و فارسی زبان از جمله رسانه‌‌های خارج از کشور را به همراه داشت. اخباری که پخش جزئیات دنباله‌دار آن از جمله اینکه سرفصل این تجاوزها حدوداً  ۸ سال پیش آغاز شده ابعاد پیچیده‌ای به این ماجرا بخشید. این اتفاقات پرسش‌هایی را در محافل عمومی، رسانه‌ها و شبکه‌هایی که در زمینه حقوق‌بشر، از جمله حقوق زنان فعال هستند ایجاد کرد.

پرسش‌هایی از قبیل اینکه چگونه باندی به صورت زنجیره‌ای و مداوم در چنین مدت زمان زیادی توانسته به چنین فعالیت‌هایی ضد اجتماعی ادامه بدهند، بدون اینکه با واکنش یا عواقبی از سوی دستگاه‌های حکومتی یا خود مردم رو به رو شوند و یا اینکه چگونه از چشم رسانه‌ها در امان مانده بودند و اخبار جنایت این اشخاص تحت پوشش گسترده قرار نگرفته است.

آنچه بدیهی است رفتار دوگانه حکومت با موارد مشابه در طول چهل سال گذشته بوده است. چنان که در مواردی حاکمیت، حتی اجازه نداده که زمان فعالیت باندهای مشابه به حدی طولانی شود که به رسانه‌ها در سطح گسترده درز پیدا کند، و در مواردی هم متجاوز نه تنها در امان مانده بلکه حتی سمت و جایگاه متجاوز نیز بهبود پیدا کرده و گاهاً هم از مصونیت قضایی سود جسته است. از جمله‌ی آنها می‌توان از سلمان خدادادی نماینده ملکان در مجلس شورای اسلامی، که از سوی زهرا نویدپور متهم به تجاوز بود (گفته می‌شود نهادهای امنیتی به بهانه بازجویی تمام مدارک و اسنادی که نماینده مجلس را متهم می‌کرد از وی گرفته‌اند و او را نیز تا پیش از آنکه دست به خودکشی زند بارها از سوی نماینده مذکور مجلس تهدید شده بود)، هر چند که مساله خودکشی خانم نویدپور مورد تردید قرار گرفت. شخص مشهور دیگر نیز سعید طوسی قاری معروف قرآن که متهم تجاوز به کودکان بود، علیرغم طرح چندین دعوی از سوی شاکیان حتی اجازه تشکیل دادگاهی تشریفاتی را هم ندادند و او نیز تبرئه شد.

حالا با افشا شدن جنجال جدید تجاوزهای زنجیره‌ای در استان آذربایجان غربی و شهرستان سردشت این سوال پیش می‌آید، آیا این افراد نیز از مصونیتی‌های مشابه جنایت‌های ماسبق برخوردار هستند؟.

حاکمیت جمهوری اسلامی که نشأت گرفته از باوری ماورایی است، از همان اوایل به قدرت رسیدن هرگونه دخالت و کنترل امور مردمی را برای خود قابل توجیه دانسته، چرا که خود را نظامی مقدس و عاری از هرگونه خطا می‌بیند و خود را بازتاب نظام آسمانی معرفی می‌کند.

بنابراین اگر در جایی با استفاده از دستگاه‌های حکومتی و ایدئولوژیک در تحقق امر خود ناکام مانده است، بنابراین به راهکارهای غیر از به کارگیری مستقیم نهاد حکومتی متوسل شده‌اند و از راه‌های دیگری یاری جسته‌اند. از جمله آنها می‌توان به کارگیری اراذل و اوباش برای سرکوب تظاهرات و مطالبات مردم نام برد.

اکنون با افشا شدن تجاوزهای سریالی گروه مذکور در سردشت، بلافاصله رسانه‌های آزاد از اسلحه‌های حکومتی آنها و همکاری اعضای باند مذکور با مجموعه سپاه پرده برداشتند، اما طبق تحقیقات به دست آمده به کارگیری این افراد نه از سوی نهاد سپاه پاسداران، بلکه از سوی اداره اطلاعات (وزارت اطلاعات) بوده است.

طبق تحقیقات به دست آمده برای این گزارش مشخص شده که به کارگیری این افراد از سوی وزارت اطلاعات به منظور کنترل نواحی‌ای که حاکمیت به دلایلی مختلفی قادر نبوده گشت ارشاد راه اندازی کند، به این افراد که ناقل اسلحه دولتی بوده‌اند و سابقه حضور در بسیج را نیز دارند و قبلاً با نهاد سپاه همکاری داشته‌اند، به عنوان مامور گماشته شده‌اند، تا همانند گشت ارشاد خودجوش و غیر رسمی به کنترل جامعه بپردازند و در پی سیاست‌های کنترل کننده نظام قدم بردارند. اعضای باند تبهکارانه نیز این استدلال اداره اطلاعات را همانند مصونیتی برای خود پنداشته‌اند و پس از مدتی از شروع ماموریت پا را فراتر گذاشته و فقط به کنترل و تذکر لفظی، یا ایجاد ترس برای دختران و پسرانی که به زبان عامیانه ملاقات با هم داشته‌اند تا یکدیگر را در جایی دور از دید خانواده، جامعه و حکومت ملاقات کنند بسنده نکرده و دست به سرقت اشیاء و تجاوز به آنان زده‌اند. از آنجا که سردشت شهری کوچک است و تعصبات مذهبی و قبیله‌ای هنوز در اولویت قرار دارد، ترجیح قربانیان این بوده که سکوت پیشه کنند.

توضیحات: نکته‌ی حائز اهمیت دیگر این است که اشخاص بومی که برای اهداف شخصی و منافع خویش به حاکمیت دلگرم‌اند و عضو رسمی یا غیررسمی یکی از نهادهای مسلح می‌شوند بایستی در مقابل امتیازات و منافعی که از جانب دستگاه حاکم دریافت می‌کنند خوش خدمتی خود را ثابت کنند، که هر کدام از نهادهای مسلح به شکلی و برای هدفی از آنها استفاده می‌کند.

بر اساس این تحقیقات مشخص شده که وزارت اطلاعات در مواردی مشابه‌ این افراد را به کار می‌گیرد و نهاد سپاه این اشخاص را برای شناسایی اشخاصی که در حوزه‌های سیاسی به نفع احزاب اپوزیسیون مخالف جمهوری اسلامی فعال هستند، شناسایی تردد اعضای احزاب کُرد مخالف به مناطق کردستان ایران، تهدید فعالین. مستقل مدنی و یا فعالین محیط زیستی که جنگل خواری‌های دولتی از جمله جنگل خواری‌های سپاه را افشا می‌کنند، استفاده می‌شوند.

توضیحاتی که در گزارش به آنها اشاره شد، به این منظور بود که نگارنده قصد تبرئه‌ی هیچ یک از نهادهای وزارت اطلاعات یا اطلاعات سپاه را ندارد.

تهیه کننده گزارش: ا.ح

بازدیدها: 137