فرا رسيدن اول بهار کوردی بر یارسانیان مبارک باد

فارغ از چلتن حضرت حيدری :
ذکر بنيامين بکن فارغ تو در ليل و نهار

 بوی داود ميدهد گل در چمن در هر بهار
فرا رسيدن اول بهار کوردی و به تخت نشستن “ داود کوسوار “ بر جامعه یارسان  مبارک
و خجسته باد . یاران جهت سبز نمودن نياز اول بهار عصر روز دوشنبه 29 دیماه ، باید این مهم را به
انجام برسانند و روز سه شنبه 30 دیماه سال 1395 هم اولين روز از بهار کوردی یارسان ميباشد .

با توجه به کلامهای یاری از ميان چهار عنصراصلی ، عنصر باد متعلق به داود است و همچنين از ميان
فصول سال ، فصل بهار و از ميان چهار جهت اصلی ، جهت شمال نيز به داوود کو سوار تعلق دارد .
از ميان چهار ملکه مقرب درگاه خاوندکار ، که هر یک از جانب صاحبکرم ماموریتی خاص دارند ، داود
کوسوار ماموریت دستگيری و فریاد رس تمام جهانيان را بر عهده دارد . داود مانند برق و باد در دنيا در
جریان ميباشد و کمک رسان و داد رس همگان است . داود رهنما و رهبر یارسان است .

با توجه به کلام زبور حقيقت دفتر درویش حيدر پایار ، روز یکشنبه و جهت شمال در زیر ید قدرت لا یتنهایی
اوست !
کلام دفتر درویش حيدر یکی از چهلتن ذاتی آسيد براکه ميفرماید :
** یکشنبه نه قرص شمال شرن                     چرخجی جهان طير تيز پرن**
روز یکشنبه از ميان ایام هفته به داود تعلق دارد و داود مانند پرنده ای تيز چنگ و بلند پرواز بر امور جهان
مسلط می باشد .

کلام دفتر درویش فارغ از جم چلتن ذاتی حضرت حيدری ميفرماید :
** چرخچی جهان یاورم داود                           فرمان در حکم داورم داود **
در ادامه مطلب به کلام گوهر بار درویش نوروز از جم چلتن حضرت حيدری ميرسيم که درباره عظمت و
بزرگی داود فرموده شده است.

دفتر کلام درویش نوروز یکی دیگر از چهلتن آسيد براکه ميفرماید :
چرخچی جهان ب ّر بار داود ** پرنـــــده بــــی پر نــور نار داود
امور جهان نه طومار داود ** پرنده چون برق تعجيل کار داود
داود همچون پرنده ای بلند پرواز در جهان در پرواز است و امورات جهان در دست اوست ، او فریاد رس و امداد رسان تمامی جهانيان است .

بر اساس تقویم کردی ومحلی فردا مصادف با اولین روز بهار کردی است. این مراسم در بین مردم مناطق گرمسیری استان های کردنشین غرب کشورمانند قصرشیرین،گیلانغرب، سرپل ذهاب، مناطقی از ایلام و کردستان ولرستان با شکوه خاصی برگزار می شود. این مراسم ریشه در فرهنگ مردم این مناطق دارد وبا خود آداب وسنن خاصی را از گذشته دور تا به امروز آورده است گرچه مانند بسیاری از رسم های دیگر ایرانی با تغییراتی روبرو بوده است.اما ماندگاری آن تا به امروز نشان از اهمیت و استمرار ویژگی های بارز و برجسته آن در میان مردم کرد را دارد و این همت را می طلبد که در معرفی و شناخت آن کوشاتر باشیم، شناخت فرهنگ قوم های مختلف کشور ایران که در نهایت فرهنگ یکپارچه وماندگار ایرانی را می سازد. درمناطق گرمسیرکرمانشاه فردا آغاز بهار است ودر مناطق سردسیرتر مانند ماهیدشت و گوران15بهمن ماه آغاز بهار جشن گرفته می شود.آیین بزرگداشت اول بهار کردی مانندآغاز سال نوخورشیدی با شکوه بوده و آیین های نمادینی در آن انجام می گیرد. در شب اولین روز بهار درمناطق مختلف مراسم های مختلفی برگزار می گردد که البته پختن آشی با نام های متفاوت(دانَ گُلانَ- حلیم وا ئاشی کی وانووی ئه وه لی وه هار یعنی آش مخصوص کدبانوی آغاز بهار) در همه مناطق یکسان است. برای پختن این آش در گذشته ها بیست روز قبل از اول بهار، بایستی مردم غذای آن را آماده می کردند که سخترین مرحله آن آماده کردن گندم بلغور بود. بعد از تهیه آن گندم بلغور(نماد فراوانی و برکت ) و نخود(نماد فراوانی) و گیاهی کوهی با نام ازبوله(نماد طراوت، سبزی و نعمت روزافزون ) را با آب و نمک و بدون گوشت که معنای سادگی و بی پیرایگی را داشت روی آتش می گذاشتند و هنگامی که زمین در حال تازه نمودن نفس برای بهار بود آش هم در حال پختن بود. شب اول بهار «میربچ کَ» که فرشته ی زمین به همراه دو فرزندش و فرزند دیگرش که پایش لنگ است و فردا شب به خانه ها سرک می کشد به خانه ها می آمد، البته هرگز کسی نتوانسته او را ببیند.
کدبانو(فرشته) اول بهار کردی به تمامی خانه ها می رفت تا مطمئن شود که ساکنین خانه آش بهار را آماده نموده اند، جای پنچه او در قابلمه پرآش می ماند.اهالی موظف بودند که برای فرزندش هم کاسه ای آش برای فردا باقی بگذارند.کدبانوی خانه برای او کاسه ای آش کنار آتش می گذارد چرا که همه معتقدند کدبانوی شب اول بهار می آید و آن آش را می خورد و برای آن خانواده دعا و طلب روزی می کند و همین رضایت او مایه برکت و افزونی نعمت برای آن خانواده می گردد. صبح آغاز بهار، وقتی زمین متولد می شود و دوباره زندگی آغاز می گردد، تمامی مردم بیدار می شوند و می بینند که کاسه خالی است بسیار شادمان می شوندچرا که در نظر آن ها این رخداد نشان نمادینی از رضایت «میربچ کَ یا میرپرچم» از ساکنین خانه بوده و خیر و برکتی که به این واسطه به آن ها داده است ماندگار است. در این شب اجاق خانه حتما باید روشن بماند. وجود آتش خیر و نور و شادمانی را با خود می آورد و باعث می شود «میربچ کَ» به خانه ها سرک بکشد و بداند آن خانواده آش پخته اند و برای او به کناری گذاشته اند. در این شب مردم دور هم جمع می شوند و با شادی از گذشته های خود می گویند از ادبیات شفاهی شان و با چیستان و متل و مثل شب را به پایان می رسانند. ضمن این که در گذشته ای نزدیک نوجوانان برای گرفتن عیدی به صورت گروههای چند نفری تجمع کرده، سپس به درب منازل همسایگان رفته و اشعار زیر را می خواندند:
امشَو اول وهار                      امشب اول بهار است
خیر وَ مالت بواره                   خیر و برکت آسمان و زمین ازآن تو و خانواده ات باد
اُسا خیو چکشی                   ای استاد آهنگر زحمت کش
خدا کریش نکشی                 خداوند فرزندان تو را برایت نگهدارد

بازدیدها: 552