Yarsanmedia Yarsan Democratic Organization Official Website
اعلام اعدام سیکان (مهدی )روشنی، جوانی از ملکشاهی ایلام، تنها یک نام دیگر در فهرست قربانیان نیست؛ او انسانی بود با زندگی، خانواده، آرزوها و آیندهای که از او گرفته خواهد شد. نام او به جمع هزاران انسانی خواهد پیوست که در سالهای گذشته قربانی چرخه خشونت، اعدام و سرکوب شدهاند.
سالهاست که مردم ایران با رنج اعدام، خشونت و نقض حقوق انسانی روبهرو هستند. خانوادهها داغدار میشوند؛ مادران فرزندان خود را از دست میدهند، کودکان با جای خالی عزیزانشان بزرگ میشوند و جامعهای زخمیتر از گذشته به فردا نگاه میکند.اما شاید دردناکترین بخش این فاجعه، عادی شدن مرگ باشد. زمانی که خبر اعدام و از دست رفتن انسانها هر روز تکرار میشود، این خطر وجود دارد که جهان به رنج انسانها عادت کند؛ گویی جان آدمی در میان انبوه خبرها کمرنگ شده است.
از ایلام تا کرمانشاه، از کردستان تا سراسر ایران، نامهای بسیاری در حافظه مردم باقی ماندهاند؛ نامهایی که هر کدام داستان یک انسان و یک خانواده هستند. از سیکان روشنی تا میثم و مجتبی ویسی، دو برادر یارسان از کرمانشاه؛ هر نام، یادآور زندگیای است که حق ادامه یافتن داشت. پشت هر قربانی، خانوادهای ایستاده است؛ مادری که داغ فرزند بر دل دارد، پدری که در انتظار عدالت است و جامعهای که پرسشهای بیپاسخ بسیاری دارد. سکوت، بیتفاوتی و واکنشهای ناکافی نتوانسته است این چرخه را متوقف کند. این پرسش همچنان باقی است.
تا کی جهان فقط نظارهگر خواهد بود؟
تا کی مردم ایران باید هزینه آزادی، عدالت و کرامت انسانی را با جان خود بپردازند؟ مردم ایران سزاوار زندگی، امنیت، آزادی و عدالت هستند؛ نه زندگی در سایه ترس، خشونت و اعدام. آهای جهانیان! سکوت در برابر رنج انسانها، جان انسانها را نجات نمیدهد. پیش از آنکه نامهای بیشتری به دفتر قربانیان افزوده شود، صدای مردم ایران را بشنوید.
اما تاریخ را نیز به یاد بیاورید…
مردم ایران در طول تاریخ بارها در کنار انسانیت ایستادهاند. در روزهایی که جهان با جنگ، آوارگی و رنج انسانها روبهرو بود، سرزمین ایران نمونههایی از همدلی و یاری انسانی را به ثبت رساند. در جریان جنگ جهانی دوم، ایران به مسیر نجات و پناه بسیاری از آوارگان تبدیل شد. هزاران پناهنده لهستانی که پس از جنگ و اشغال سرزمینشان آواره شده بودند، از طریق ایران به امنیت رسیدند و مردم ایران با آنان با مهربانی و همدلی رفتار کردند.
همچنین در دوران هولوکاست، برخی ایرانیان با به خطر انداختن موقعیت و جان خود برای کمک به یهودیان تحت تعقیب تلاش کردند. عبدالحسین سرداری، دیپلمات ایرانی در پاریس، یکی از چهرههایی است که نامش با تلاش برای نجات شماری از یهودیان گره خورده است. این تاریخ یادآور یک حقیقت است: ملتی که خود طعم جنگ، رنج و بیعدالتی را چشیده است، ارزش جان انسانها را میداند. امروز نیز مردم ایران از جهان همان چیزی را میخواهند که حق همه انسانهاست:
احترام به کرامت انسانی، حق حیات، عدالت و آزادی. همانگونه که انسانیت مرز نمیشناسد، دفاع از حقوق انسانها نیز نباید مرز بشناسد. جهان، صدای مردم ایران را بشنو؛ پیش از آنکه نامهای بیشتری به فهرست قربانیان افزوده شود.
مژگان روشنی
#نه به اعدام
بازدیدها: 21