زندگی پشت دیوارهای زندان‌های جمهوری اسلامی؛ وقتی سلامت هم سیاسی می‌شود

زندگی پشت دیوارهای زندان‌های جمهوری اسلامی؛ وقتی سلامت هم سیاسی می‌شود

یارسانمدیا

۱۷می۲۰۲۶

نویسنده:محیا زمانی

زندگی پشت دیوارهای زندان‌های جمهوری اسلامی؛ وقتی سلامت هم سیاسی می‌شود

وضعیت زندان‌های جمهوری اسلامی فقط یک مسئله حقوق بشری نیست، بلکه از نظر پزشکی و انسانی هم یک بحران جدی محسوب می‌شود. خیلی از زندانیان سیاسی در شرایطی نگهداری می‌شوند که حتی حداقل استانداردهای بهداشتی راندارند؛ سلول‌های شلوغ، هوای نامناسب، غذای بی‌کیفیت ونبود امکانات درمانی ساده باعث می‌شود زندان به محیطی برای تشدید بیماری‌های جسمی و روانی تبدیل شود. در چنین فضایی، سلامت زندانی دیگر یک حق طبیعی نیست و گاهی عملاً به وسیله‌ای برای فشار و کنترل تبدیل می‌شود. این شرایط مخصوصاً برای افرادی که هنوز محاکمه نشده‌اند، نگران‌کننده‌تر است چون قبل از اثبات هر جرمی، از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی محروم می‌شوند.

یکی از جدی‌ترین مشکلات، نرسیدن خدمات درمانی به زندانیان سیاسی است. بارها دیده شده افرادی که بیماری قلبی، مشکلات عصبی، سرطان یا بیماری‌های مزمن دارند، ماه‌هابدون درمان باقی مانده‌اند یا خیلی دیر به بیمارستان منتقل شده‌اند. از دید پزشکی، تأخیر در درمان می‌تواند آسیب غیرقابل جبران ایجاد کند و حتی جان بیمار را بگیرد. اما در بعضی موارد، همین محرومیت درمانی تبدیل به بخشی از فشار روانی و سیاسی روی زندانی می‌شود. وقتی درمان به جای نیاز بیمار، وابسته به تصمیم‌های امنیتی باشد، هم اخلاق پزشکی زیرسؤال می‌رود و هم ارزش جان انسان‌ها.

فشارهای روانی بازداشت قبل از محاکمه هم تأثیرات سنگینی روی سلامت ذهن افراد دارد. انفرادی، بازجویی‌های طولانی، بی‌خبری از آینده و ترس مداوم، می‌تواند باعث اضطراب شدید، افسردگی، اختلال خواب و حتی PTSD شود. خیلی از زندانیان بعد از آزادی هم هنوز با آثار روانی آن دوران درگیر هستند. ازنظر روان‌پزشکی، زندگی طولانی‌مدت در محیطی که فرد هیچ حس امنیت یا کنترلی روی شرایطش ندارد، می‌تواند آسیب‌های عمیق و ماندگاری ایجاد کند. با این حال، سلامت روان درزندان‌ها معمولاً نادیده گرفته می‌شود و دسترسی به کمک تخصصی تقریباً وجود ندارد.

در نهایت، سلامت و درمان نباید هیچ‌وقت به ابزار سیاسی تبدیل شود. هر انسانی، صرف‌نظر از عقیده یا اتهامی که دارد، حق دارد به مراقبت پزشکی و درمان مناسب دسترسی داشته باشد. وظیفه سیستم درمانی حفظ جان انسان‌هاست، نه مشارکت در فشار و مجازات. وقتی زندانی از درمان محروم می‌شود، فقط حقوق او نقض نمی‌شود، بلکه اصول اولیه انسانیت و اخلاق پزشکی هم زیر پا گذاشته می‌شود.

بعنوان عضو کوچکی از کادر درمان جامعه جهانی می‌خواهم ضمن محکوم نمودن هرگونه مجازات و جرم‌انگاری سیاسی ورد تعقیب و زندانی کردن اشخاص مخالف رژیم اسلامی تحت عنوان زندانی سیاسی، از سیستم درمانی تقاضا کنم که بعنوان نهادی بی‌طرف تنها سیستم درمانی باقی بماند و نه سیستمی سیاسی

درمانی در جهت حفاظت از منافع رژیم حاکم بر ایران.

محتوای مقاله صرفاً منعکس کننده دیدگاه های نویسنده است و یارسانمدیا هیچ مسئولیتی در قبال آن ندارد.

بازدیدها: 310