مصاحبە کاک ناوخاص نظری با رادیو کردانه در رابطه با اعدام دسته جمعی زندانی های رجایی شهر کرج

ناوخاص نظری: البتە تا زمانی کە ما از چند و چون دلائل اعدام این افراد اطلاع موثق نداریم، بالتبع با قربانی همسو می شویم ،همسو شدن بە معنی دفاع از کردار یا اقدامات تروریستی نیست و این نظام حاکم است کە با سیاست سرکوب مطلق و سلب حق دفاع از خود توسط مظنونین ، عملا خود را در مظان اتهام قرار می دهد. اتهام ترور محیط بان و غیرە نیز در همین عدم شفافیت حقوقی گنجاندە می شود.

رادیو کردانه :توجه شما را به مصاحبه با ناوخاص نظری عضو کمیته‌ مرکزی سازمان دمکراتیک یارسان جلب می کنیم:
با توجه به اینکه رژیم بیش از دو دهه دست نیروهای سلفی را برای عضو گیری و جذب جوانان کوردستان باز گذاشته بود شما چه کسی را عامل قتل افراد ترور شده و اعدام افراد سلفی به دست رژیم می دانید؟
با درود بە شما و کارمندان رادیو کوردانە، اجازە بدهید قبل از ورود بە موضوع مورد بحث این نکتە را با صراحت اعلام کنم کە جوهر و عصارەی اسلام سیاسی چە سلفی-وهابیگرایی و سلفیگرایی و چە نوع شیعی آن آژیر خطری است کە اگر از ترویج و توسعە آن ممانعت نشود، شیرازەی جامعەی دمکرات منش ایران و کوردستان را در همەی ابعاد آن با تخریب و نابودی نە تنها اخلاقی و اجتماعی بلکە با تخریب فرهنگی نیز مواجە می کند و من از این زاویە عمیقا نگران وضعیت جامعە هستم و وظیفەی روشنفکران و اساتید علوم اجتماعی و سیاسی می دانم کە با این فنومن نابودکنندە مقابلە کنند.
وجود نیروهای مخرب ملهم از اسلام سیاسی در ایران ،ابتداء با بە قدرت رسیدن نظام حاکم بر ایران و شعار “فتح قدس از طریق کربلا” کە توسط آیت اللە خمینی آغاز شد و نظام تئوکراتیک ارتجاعی در ایران با سوء استفادە از اقشار مرتجع کوردستانی کە با حضور نیروهای سیاسی آن زمان بە حاشیە راندە شدە بودند،در صدد ایجاد مراکز صدور انقلاب اسلامی و بە خدمت گرفتن گروە های ضد انقلاب در کوردستان، عملا نوعی انقلاب اسلامی در انقلاب اسلامی با ماهیت کوردی آن ،بە وجود آورد با این هدف کە بتواند ،اگر چە موقت لیکن با تشویق اذهان مذهبی کە تا حدودی در کوردستان وجود دارد، مانع از استیلای افکار چپ و دمکرات -ناسیونالیستی در کوردستان شود. این اقدام رژیم اسلامی در واقع مصداق همان ضرب المثل ” مار را در آستین پروراندن “است.
فراتر از این، واقعیتی اجتماعی در کوردستان وجود دارد کە اکثر جامعە تعلق مذهبی بە طریقت اسلام سنی دارند و این خود بە تقابل مذهبی با دولت مرکزی منجر می شود کە کاملا حساب شدە توسط نظام اسلامی پیش میرود . نمونەهای آن را می توان استخدام کارگزاران غیر بومی ذکر نمود.
رژیم اعلام می کند این افراد عضو نیروهای سلفی بوده اند که تعدادی از مردم مذهبی و محیط بان را ترور کرده اند. شکی نیست تعدادی از مردم به دست نیروهای سلفی ترور شده اند، چه اتفاقی افتاده است که بعضی از نیروهای خارج کشور آنها را بدون وابستگی مذهبی مورد تقدیر و ستایش قرار می دهند؟
البتە تا زمانی کە ما از چند و چون دلائل اعدام این افراد اطلاع موثق نداریم، بالتبع با قربانی همسو می شویم ،همسو شدن بە معنی دفاع از کردار یا اقدامات تروریستی نیست و این نظام حاکم است کە با سیاست سرکوب مطلق و سلب حق دفاع از خود توسط مظنونین ، عملا خود را در مظان اتهام قرار می دهد. اتهام ترور محیط بان و غیرە نیز در همین عدم شفافیت حقوقی گنجاندە می شود.
بعضی از فعالین به اصلاح حقوق بشری می‌گویند: “داعشی بودند خوب کردند اعدام‌شان کردند”. بعد می‌افزایند: “البته مخالف اعدام هستیم”. این دو گانگی را چگونه ارزیابی می کنید؟ البته جالب است که برخی از همین فعالان، خود نیز سوابقی از بنیادگرایی مذهبی داشته اند
با سر برآوردن گروە فاشیستی اسلامی داعش و نقش نظام حاکم بر ایران در کشورهای در جنگ با داعش، آتوی مناسبی برای قوە قضاییە نظام اسلامی بە وجود آوردە است کە هرگونە تقابل مذهبی خواە انتقادی خواە اصلاح گرایانە با مستمسک “تکفیری” از دم تیغ بگذراند.
در پاسخ بە سئوال شما کە “این داعشی بودند و … و خوب شد کە اعدامشان کردند،بایستی بگویم کە نشانەی عدم بلوغ یک ملت و جامعە است کە کشتار و اعدام را راە حل معضلات جامعە می پندارد.
اگر اعدام و کشتار حلال معضلات و مشکلات جامعە باشد، بایستی ایران زمین را سرزمین طهارت و پاکدامنی و امنیت مطلق در سطح جهان بپنداریم کە متاسفانە اینطور نیست و این خود نظام اسلامی است کە در گزارشهای سالانەی کشورهای حامی حقوق بشر بە عنوان بزرگترین ناقض حقوق بشر قلمداد می شود و بعید نخواهد بود کە “برجام حقوق بشر” نیز بە ناکامیهای جمهوری اسلامی اضافە شود.
آیا شما معتقد هستید که داعشی، متجاوز و هر فرد که به هر شیوه ای مرتکب جنایت شده است حق برخورداری از دادگاه، وکیل و قاضی منصف دارد؟
بە باور من و بر اساس کلیە کنوانسیونهای جهانی حقوق انسان،هر متهمی حق داشتن وکیل مدافع و دادگاە عادلانە دارد، گرچە این متهم وابستگیش بە داعش هم محرز باشد.
پاسخ یک دولت مقتدر بە خشونت ناشی از افکار منحرف در جامعە نبایستی با خشونت دولتی همراە باشد. اعدام و کشتار افراد دارای افکار و دیدگاە های باصطلاح انحرافی اعدام نیست ،بایستی با این افکار اگر در تضاد با نرمها و هنجارهای جامعە است،بە صورت اموزشی و اصلاح برخورد کرد و بە بازپرورش انسانها پرداخت. مگر نە اینکە جمهوری اسلامی ید طولایی در “تواب سازی ” در زندانها را دارد ؟؟
اصولا مخالفت با اعدام را در تمامی اشکال آن چگونه ارزیابی می کنید؟ و به باور شما برخی مخالفت ها با اعدام، بیشتر یک ژست سیاسی و حقوق بشری نیست؟
اعدام در کلیت آن یک حرکت مذموم و در شآن انسان مدرن نیست و بایستی کشورهای کە اعدام می کنند را نە تنها بە عنوان ناقض حقوق بشر بلکە مورد تحریم نیز قرار گیرند.
متاسفانە امروزە دکانهای حقوق بشری زیادی باز شدە اند کە بر حسب منافع دول و کشورهای منطقە قضاوت کردە و همین باعث شدە است کە جمهوری اسلامی نیز دکان ” شورای حقوق بشر اسلامی” باز کند و ادعای رعایت حقوق بشر اسلامی کردە و حتی از کشورهای دمکراتیک غربی خواهان برخورد با افرادی شود کە بە اسلام انتقاد می کنند.
سلفی ها تا چه اندازه برای اکنون و آینده ی کردستان، اسباب دردسر و مشکل هستند؟
اینکە آیا سلفی گرایی می تواند خطری برای آیندە ایران و کوردستان باشد،در این شکی نیست کە برخوردهای خشن نظام اسلامی با سلفی ها مشوق آنها در استفادە از خشونت شدە و خود را محق بپندارند کە اسلام شیعە در جنگ با سلام سنی است. اما آنچە در این میان قربانی می شود،اقلیتهای مذهبی مثل یارسان است کە از سوی دو قطب اسلامی مورد تهدید قرار می گیرد.
این را هم اضافە کنم کە جهان اسلام سنی از توسعە پایگاە جهان اسلام شیعی با مرکزیت جمهوری اسلامی در منطقە بە شدت نگران است . کشورهای اسلامی سنی و از زبان رهبران آن بارها از ایجاد “هلال شیعی ” شکایت کردە اند و در این اواخر کشورهای اسلامی سنی بویژە عربستان-قطر و ترکیە از ایجاد “مثلث سنی” در مقابل هلال شیعی سخن می گویند. این کنش و واکنش مذهبی می تواند ماهیت دمکراتیک مبارزات مردمی ملت کورد را کاملا دستخوش انحراف نمودە و در بدترین شق آن،آنرا تحت الشعاع جنگ مذهبی کند کە بە نظر من ریسک جنگ برادرکشی در منطقە را بە درجات بالا می برد.
برای برخورد با “سلفی گری” چه باید کرد؟ شما چه راهکار یا راهکارهایی را پیشنهاد می کنید؟
راهکار مبارزە با آنتگریسم مذهبی بویژە در کوردستان،در مقطع فعلی ایجاد یک مجمع سیاسی مذهبی از کلیە اقوام و ملیتهای ایران زمین در قالب یک شورای سیاسی در خارج از کشور و تبلیغ و ترویج فضای همگرایی و مسالمت از طریق رهبران سیاسی و اجتماعی است. بایستی با استفادە از رسانەهای جمعی و میدیای دیجیتالی گفتگوی تسامح و تساهل مذهبی ،سیاسی و دگراندیشی در جامعە را گسترش داد تا فردا با مشکل تقابل و تصادم افکار مذهبی و سیاسی روبرو نشویم
سخن پایانی
اینکە ؛ افراط و تفریط در همەی گونەهای آن بازدارندەی تقدم و پیشرفت یک جامعە است.

💡 به زودی فایل صوتی این مصاحبه در دست رس دوستان قرار خواهم داد با ما باشید …

بازدیدها: 59