یارسانمدیا
سه شنبه ۴ آذر ۱۴۰۴
باعثوبانیاش سایهٔ ننگینِ شماست بر روی این زمین
نه باد، نه خشکسالی، نه طبیعت؛
بلکه حکومتی که سالهاست طبیعت، مردم و حقیقت را
در محاصرهٔ بیتدبیری خود رها کرده است.
جنگل میرزا کوچکخان روزی سنگر آزادی بود،
اما امروز، زیر همان درختان،
مردم با حسرت نگاه میکنند و میپرسند:
چگونه ممکن است سرزمینی که میرزا برای حفظ شرفش
تا آخرین نفس جنگید،
امروز گرفتار کسانی باشد که
نه شرف میشناسند، نه آزادی، نه مردم، نه زمین.
جمهوری اسلامی سالهاست که جنگلها را تنها گذاشته،
مردم را خسته کرده،
و سرزمین را در آتش بحرانها سوزانده است؛
از دریاچه و تالاب گرفته تا نفس مردم و آیندهی جوانها.
هر شعلهای که در الیت بالا رفت،
هر درختی که فرو ریخت،
پیامی داشت:
«وقتی حکومت، دشمن محیط زیست و آزادی باشد،
حتی جنگلها هم قربانی میشوند.»
اما جنگل میرزا هنوز زنده است.
درختان هنوز زمزمه میکنند.
باد هنوز نام او را تکرار میکند.
و هر شعلهای که الیت را بلعید،
آتش تازهای زیر خاکستر دل مردم روشن کرد—
آتش آگاهی، آتش مطالبهگری، آتش این حقیقت که:
سایهی ننگ بر این زمین ماندگار نخواهد بود.
میرزا شاید در سرمای کوهستان جان داد،
اما آرمانش، آزادیخواهیاش، مردمیبودنش،
مثل ریشهی جنگل،
هیچوقت نمیمیرد.
نه با سانسور، نه با تهدید، نه با آتش.
جنگل میسوزد،
اما حقیقت نه.
پاینده باد جنگل
حسین اعظم
محتوای مقاله صرفاً منعکس کننده دیدگاه های نویسنده است و یارسانمدیا هیچ مسئولیتی در قبال آن ندارد.
بازدیدها: 1201
Yarsanmedia Yarsan Democratic Organization Official Website