سکولاریزم، آزادی و عدالت اجتماعی خواست برحق مردم ایران

اعتراضات مسالمت آمیز مردم ایران حق قانونی و انسانی مردم ایران است. مردم ایران خواستار حقوق از دست رفتە خود، یعنی آزادی، جدایی دین از دولت، تقسیم ثروت ایران بشکلی عادلانە و مشارکت مردم در سرنوشت خود میباشد. نزدیک بە چهل سال عمر رژیم ولایت فقیە ایران این واقعیت را ثابت کردە است کە رژیم ایران اعم از اصولگرایان و اصطلاح‌طلبان داخل نظام جمهوری اسلامی ایران نە اینکە قابل رفرم و تغییر نیستند، بلکە حاضر بە واگذاری قدرت حتی بە کسانی کە در درون حاکمیت دیدگای نوگرایانە داشتە باشد نیستند. انتخابات خرداد ١٣٨٨ و پیروزی میرحسین موسوی کە یکی از مهمترین افراد تاثیرگذار در جمهوری اسلامی ایران بودە گواە این است کە جمهوری اسلامی ایران هیچگونە تغییری حتی در درون نظام هم قبول ندارد.
میرحسین موسوی یکی از نخستین اعضای شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی و یکی از بلندپایه‌ترین اعضا و قائم‌مقامِ دبیرکل این حزب در دههٔ شصت و نخستین سردبیر ارگان حزب جمهوری، و پنجمین و آخرین نخست‌وزیر جمهوری اسلامی ایران از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۸ بود.
بعد از بە غارت بردن رأی مردم ایران در انتخابات ١٣٨٨ و تظاهرات اعتراضی حامیان موسوی با حضور میلیونی ایرانیان نە اینکە نتوانست جناح اصولگرایان را مجبور بە تن دادن بە خواستەهای برحق مردم کند، بلکە بە دستگیری صدها نفر، شکنجە و زخمی و کشتن تعداد زیادی انجامید. این تظاهرات در حالی صورت میگرفت، کە مردم خواهان تغییر در سطح مدیریت کشور در چهار چوب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران بود.
اما تظاهرات و اعتراظهای کنونی و شعارهای مردم نشانگر اینست کە مردم به روشنی خواستار تغییر سیستم جمهوری اسلامی بە یک حکومت غیر دینی هستند. مردم در این تظاهرات همراە با شعارهای علیه کل نظام و طرح شعارهایی نظیر “آزادی، مرگ بر خامنەی، مرگ بر دیکتاتور، نمیخوایم، دیگر نمیخوایم و جمهوری ایرانی و..” نشان دادند که خواهان عبور از نظام کنونی جمهوری اسلامی ایران و تشکیل یک نظام سکولار غیر دینی در ایران هستند. در تمام این اعتراضات مردم شعارهایی داده اند که کل نظام را نشانه گرفته است. این بدین معنی است کە مردم در این تظاهرات هم نارضایتی خود از بحران اقتصادی و هم نظام سیاسی کشور که هر دو عامل این اعتراضات است را بیان کرده اند.
بە نظر بندە اگر چە مردم ایران از رفاە و عدالت اجتماعی محرومند و مردم در سختترین شرایط زندگی خود بخاطر ناکارآمدی سیاسی و اقتصادی سردمداران نظام جمهوری اسلامی ایران بسر میبرند، اما تغییر نظام جمهوری اسلامی بە یک حکومت غیر دینی و سکولار برای مردم تبدیل بە یک خواستە مبرم و بە یک اصل تغییر ناپذیر گشتە است.
در اینجاست کە اپوزیسیون ایرانی و کورد در ایران باید بە وظیفەی خود عمل کردە و در پشتیبانی از این جنبش عظیم سرنگون طلب متحد شدە، نقشە راەهای را ارائە دادە و اعتراضات مردمی را مدیریت کردە تا بە عمر حکومت آخوندی ایران خاتمە یابد.

بامید نتیجە دلخواە مردم ایران، کە همان دمکراسی، سکولاریزم، آزادی و عدالت اجتماعی است

مجید عزیزی
هلند
04.01.2018

بازدیدها: 133