ترک سرزمین پدری یارسانیان تحت فشار حکومت آخوندی

کوچ اجباری از آب و خاک پدری و جدایی از خانواده یکی از غمناکترین و دردآورین وقایع زندگی یارسانیان ساکن ایران است. فرار از از مرگ، از زندان و از رنجهای که به ناحق بر یارسانیان وارد شده و هیچ کس پاسخگو نیست، زندگی که بر یارسانیان نابود کردن و زیستن را به کنج چهار دیواری های خانهایشان محدود کردند.
رفتارهای ناشایست و تحقیر آمیزی که حکومت ظلم و جور بر یارسانیان میکنند هر انسانی را به فکر فرو می برد که آیا یک انسان را میتوان به خاطر باورهایش از کس دیگری برتر دانست و طرف دیگرر را خار و ذلیل کرد. یارسانیان هویتشان را همیشه پنهان میکنند واز بر ملا شدن واقعیت آیینشان به خاطر عواقبی که میتوان به دنبال داشته باشد خوف دارند.حکومتی که برای برای نابودی انسانیت در دل تمامی انسانهای تحت سلطه اش از هیچ تلاشی دریغ نکرده و در کمال نامردی بر مردمش ظلم میکند و شخص چاره ای بجز فرار از سرزمین آبا و اجدادیش را ندارد.
یارسان هیچ سنخیتی با اسلام ندارد و به خاطر ایمان نداشتن به اصول دین اسلام آنها را کافر میخوانند و ازدواج با یارسانی را حرام میدانند مگر به شرط روی برگردانی از باورهای دینیشان ، حق تحصیل در مدارس با هویت یارسانی را ندارنیم و باید تا پایان تحصیلات با این هویت دو شخصیتی ذهنمان و وجدانمان را زجر دهیم و بعد از پایان تحصیلات حق گرفتن کار و شرکت در استخدامهای دولتی را نداریم مگر اینکه از اعتقادتمان دست بکشیم و به معنی دیگر حق زیستن نداریم و در مرگ حق دفن در قبرستانی که مسلمان در آن دفن شده را نداشته و این حقوق ما در ملکتی است که مدعی است در آن به حقوق اقلیتهای دینی احترام میگذارد در صورتی که اینطور نیست و در اصل سیزدهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که مربوط به اقلیتهای دینی است اسمی از یارسان نیامده است.
هرگونه تلاش و اعتراض برای گرفتن حقوق پایمال شدیمان برابر با بازداشتهای بلند مدت و از دست دادن زندگیمان میشود ، برگزاری مراسمات آیینی را تجمع علیه نظام میدانند و وحشیانه بر سر اماکن عبادتی که همان جمخانه نامیده میشود میریزن وبا ایجاد رعب و وحشت در دل یاران یارسانی مانعی میشوند برای برگزاری این مناسک ، مناسکی که بجز هنر و عرفان ، یک رنگی ، برابری و برادری چیز دیگری نمیتواند باشد.
اکنون ما جوانان یارسانی این گونه فشارها که به ناحق بر ما تحمیل کرده اند را تحمل نکرده و خواهان برابری و برقراری عدالت اجتماعی هستیم اکنون روزگاری است که همه از حق و حقوق خود در یک جامعه آگاه هستند و هیچ گونه تعبیض را قبول نداریم ما هم انسانیم و شایسته زندگی در کمال صلح و برابری هستیم و باورمان این است که هر شخص دارای ارزش والای انسانی است

نوشاد سلیمی
سیروس سنجابی
امید رمضانی
یونس سنجابی

بازدیدها: 93