میگن در انقلاب۵۷انقلابیها نمیدونستم چی میخوان

یارسان مدیا
‏سه شنبه‏، 11‏ فوريه‏ 2020

پیام اژبر:

خیرعزیزان. انقلابیون ۵۷دقیقامیدونستن چمیخوان. این بلاهایی که سرمون اومده دقیقا نتیجه

همونخواسته ها شونه نتیجه ندانستن شون

انتخاب بد و بدتر

شعارشون نه شرقی نه غربی بود نتیجش شد انزوای کشور

پیشبرد سیاست نه شرقی نه غربی هیچگاه به معنای حفظ منافع عالی کشور در درون بحرانها نبوده است و کاملا با سیاست انزوا هم راستا می باشد. سیاست انزوا به معنی جدا نگاه داشتن

کشور از تعاملات جهانی است و این مسئله ای بوده که سیاست نه شرقی نه غربی کشور در درون روابط بین‌الملل و حفظ منافع ملی کشور همواره آن را دنبال کرده است. اتخاذ سیاست نه شرقی نه غربی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی به معنی عدم رابطه با شرق و غرب بوده که طبیعتا برخورداری از منافع ملی در درون چارچوب نظام بین الملل را با خطر جدی مواجه کر ه است.

۲رهبرشون یک فقیه معتقد به ولایت فقیه باشد نتایجش شد اصل ولایت فقیه

حاکمیت دینی یا تئوکراسی (انگلیسی: Theocracy) به نوع خاصی از حکومت گفته می‌شود که در آن اصالت به قوانین دینی و فرد روحانی داده شده‌است، و نوعی حکومت است که در آن «خدا» مبنای سیاسی حاکمیت است و حکومت را مدعیان نمایندگی خدا در رأس امور اداره می‌کنند. حکومت جمهوری اسلامی ایران به عنوان جمهوری دین سالار تفسیر شده‌است. فرمانده کل قوا یا رهبر که یک فرد روحانی است توسط مجلس خبرگان رهبری انتخاب می‌شود که صلاحیت نامزدهای انتخابات آن توسط شورای نگهبان قانون اساسی بررسی می‌شود و همچنین نیمی از اعضای شورای نگهبان توسط رهبری و باقی توسط ریاست قوه قضائیه انتخاب می‌شوند.

۳خواهان حاکم شدن قوانین شریعت بودندونتیجش شد حجاب اجباری وارتداد

حجاب اجباری در ایران از سال ۱۳۶۲ و توسط مجلس شورای اسلامی با تصویب قانون مجازات اسلامی، برای عدم رعایت حجاب در معابر عمومی و تعیین مجازات عملی شد. برخی با ضرورت بحث حجاب مخالفند، زیرا، آن را مسئله‌ای فردی می‌دانند نه جمعی. از جمله ادله ایشان، آن است که حجاب در صدر اسلام اجباری نبوده، بلکه موکول به تصمیم و خواست خود افراد بوده‌است. آنان می‌گویند در ابتدای انقلاب اسلامی ایران نیز مسئله اجباری کردن حجاب محل اختلاف میان علما گردید. تا سال ۶۲ قانونی در زمینه لزوم رعایت حجاب اسلامی وجود نداشت. اولین قانونی که در خصوص پوشش زنان به تصویب رسید، ماده ۱۰۲ قانون تعزیرات بود که بعدها به صورت تبصره‌ای به ماده ۱۴۱ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۵ الحاق شد. در شانزدهم اسفند 1357 آقای خمینی در جمع طلاب قم اعلام کرد: «زنان اسلامی باید با حجاب اسلامی بیرون بیایند. نه این‌که خودشان را بزک کنند. زن‌ها هنوز در ادارات با وضع پیشین کار می‌کنند. زن‌ها باید وضع خودشان را عوض کنند … به من گزارش داده‌اند که در وزارتخانه‌های ما زن‌ها لخت هستند و این خلاف شرع است. زن‌ها می‌توانند در کارهای اجتماعی شرکت کنند ولی با حجاب اسلامی

۴خواهان کوبیدن مشت محکم بر دهان استکبار بودن و تحریم شدیم

چهارم

تحریم ها علیه ایران به مجموعهٔ اقداماتی از سویِ قدرت‌هایِ جهانی گفته می‌شود که در جهت مجازات حکومت ایران یا وادار کردنِ این کشور به انجام یا انجام ندادن عملی به کار گرفته شده‌اند. عمدهٔ تحریم ها علیهٔ ایران پس از وقوع انقلاب سلامی، بعد از اشغال سفارت آمریکا در تهران شکل گرفت و در پیِ چالش بَر سَرِ برنامه هسته ای ایران شدّت بیش تری گرفت. برنامهٔ اتمی ایران از سالِ ۸۵ و به دنبالِ ارجاع پروندهٔ این کشور از آژانس بین المللی اتمی به شورای امنیت، با تحریم‌های مختلفی مواجه شده‌است. تحریم‌های ایران را از نظرِ تحریم‌کنندگان می‌توان به ۴ دستهٔ کلی تقسیم‌بندی کرد: تحریم‌های چندجانبه، مانندِ تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل، تحریم‌های اتحادیه اروپا، تحریم‌های تک‌جانبه از سوی کشورهای مختلف مانند ایالات متحده و تحریم‌های کنگره آمریکا.

۵خواهان اعدام و حذف مخالفاشان بودند و روند حذف تا امروز ادامه دارد

نقض حقوق بشر جمهوری اسلامی (به انگلیسی: Human Rights Violations by the Islamic Republic of Iran) که درمیان مخالفان جمهوری اسلامی ایران با عبارت «جنایات جمهوری اسلامی ایران» شناخته می‌شود، مجموعه اقداماتی است از سوی نظام جمهوری اسلامی ایران یا نیروهای نیابتی و مورد حمایت آن درجهت حفظ و تقویت نظام جمهوری اسلامی ایران، انتقام‌گیری از مخالفین یا کمک به متحدین خود، که از بدو انقلاب ۱۳۵۷ ایران تا کنون در جریان است و موجب آسیب به حقوق اساسی بشریت شده‌است.جمهوری اسلامی ایران از چند جهت متهم به ناقض حقوق بشر است. این اتهامات در برخی موارد جنبهٔ مذهبی دارد، و در برخی موارد جنبهٔ سیاسی، و گاهی نیز هر دو. برخی از سیاستمداران همانند محمود احمدی‌نژاد صرفاً متهم به جنایات جنگی هستند، در حالیکه برخی دیگر از مسئولین جمهوری اسلامی ایران برای اتهامات تروریستی تحت تعقیب مراجع قضایی بین

‌المللی همانند اینترپل قرار دارند. ایران قرارداد عضویت (به انگلیسی: ratification) در دیوان بین‌المللی کیفری را رسماً نپذیرفته‌است. برخی این سیاست عدم پذیرش ایران را ناشی از ترس دولتمردان ایران از محاکمه در این دادگاه دانسته‌اند. اعدام دسته‌جمعی زندانیان سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷، قتل‌های زنجیره‌ای ایران، عملیات‌های تروریستی خارجی، همکاری با رژیم بشار اسد، جنگ‌افروزی در جنگ داخلی یمن، سرکوب و نقض حقوق مردم ایران، برنامه هسته‌ای ایران، برنامه موشکی ایران و مواردی از این قبیل، جمهوری اسلامی ایران و بازوی سیاسی–نظامی او که سپاه پاسداران است، متهم شده است.

۶خواهان صدور انقلابشان بودند و مملکت را به جنگ کشاندند

سیاست دور انقلاب اسلامی ایران راهبردی است که اعتقاد به صدور آموزه‌های انقلاب ۱۳۵۷ ایراندارد تا نمونه‌های مشابه آن را در ممالک اسلامی و حتی غیر اسلامی محقق گرداند. این سیاست، صراحتاً و در زمانهای مختلف توسط آیت‌الله خمینی اعلام شده است.

سیاست صدور انقلاب ایران اندیشه‌ای است امت گرا که بر پایه جهان‌بینی شکل می‌گیرد. هدف آن ایجاد یک اتحاد اسلامی راهبردی و فراگیر است که پس از انقلاب ۱۳۵۷ در ایران و به وسیله انقلابیون اسلامگرا قوت گرفت.

پیش نیازها: زمانی که جهان بینی (در این مورد جهان بینی اسلامی) از کارکرد و اصالت بیشتری برخوردار شود زمینه برای صدور انقلاب مهیا است٬که ایجاد این اصالت وکارکرد مشترک نیازمند ایجادآموزه‌های راهبردی مشترک است.

۷خواهان صدور انقلاب بودند و پول ایران به لبنان و سوریه و یمن و…… سرازیر شد

منابع مالی حزب الله (انگلیسی: Funding of Hezbollah). بخشی از منابع مالی حزب‌الله لبنان از طریق کمک مالی تأمین می‌شود. حزب‌الله اضافه برسلاح و آموزش، کمک‌های مالی و سیاسی نیز ازجمهوری اسلامی ایران دریافت می‌کند. ایالات متحده آمریکا تخمین می‌زند که ایران بین ۶۰ تا ۱۰۰ میلیون دلار کمک مالی به‌طور سالانه به حزب‌الله می‌داده‌است. اما از جایی که سایر منابع برای حزب‌الله از جمله از آمریکای جنوبیتأمین شدند این کمک کاهش یافت. برخی از برآوردها نشان می‌دهد که ایران تا ۲۰۰ میلیون دلار هم کمک سالانه به حزب‌الله کرده‌است.

رویکرد هژمونیک نظام اسلامی در منطقه، خصوصاً تدوام نفوذ وحضور نظامی مستقیم و غیر مستقیم ایران در سوریه، عراق و لبنان هر ساله میلیاردها دلار برای ایران هزینه دارد. پرداخت این هزینه‌ها برای سوداگری‌های نظامی و سیاسی جمهوری اسلامی در شرایطی است که اقتصاد ایران تحت تداوم یک رکود ساختاری به زانو افتاده است. معیشت دهها میلیون ایرانی با مشکل روبرو شده است. در حدود ۴۰ درصد جمعیت فعال کشور، که اکثریت آنان را جوانان تشکیل می دهند، بیکار هستند و یا بعضاً به کارهایی اشتغال دارند که نمی توان به معنی واقعی کلمه آنرا اشتغال نامید. افزون بر حضور نیروهای نظامی سپاه برای مشاوره نظامی و فرماندهی عملیات میدانی در سوریه و عراق، جمهوری اسلامی اقدام به تشکیل یگان های رزمی، از شیعیان افغانی، پاکستانی، فلسطینی، داوطلبان بسیج ایرانی و غیره اقدام کرده است که تحت نام لشگرهای فاطمیون، زینبیون، حیدریون شناخته می شوند. ارتباطات نزدیک جمهوری اسلامی با حزب الله لبنان و یگان های عمده حشد الشعبی در عراق که بیش از ١۰۰ هزار شبه نظامی را در اختیار دارند، حکایت از گستره نیروهای نظامی و شبه نظامی وفادار و وابسته به جمهوری اسلامی در این کشورها دارد. کمک های مالی جمهوری اسلامی برای اداره این نیروها و کمک های نظامی و اقتصادی به رژیم سوریه بخش عظیمی از منابع مالی ایران را می بلعد.

بده ها مورد دیگر

انقلاب ۵۷از ابتدا هویت خود را آشکار کرد نه اینکه بعدا به راه اشتباه رفته باشد

مقاله پیام اژبر

10/2/2020

[wpforms id=”4110″]

بازدیدها: 1318