یارسان، قربانی همیشگی رژیم جمهوری اسلامی

یارسانمدیا
‏ 18‏ ژانويه‏ 2026

نویسنده :پدرام مرادی

آنچه در دره‌دراز کرمانشاه بر مردم یارسان گذشت، نتیجه تصادف یا یک «برخورد امنیتی» ساده نبود؛ این جنایت، محصول مستقیم حاکمیت اسلام سیاسی و جمهوری جنایتکار و خونخوار اسلامی است. نظامی که از بدو شکل‌گیری، هر باور دینیِ خارج از قرائت رسمی خود را دشمن تلقی کرده و یارسان را نه به‌عنوان شهروند، بلکه به‌عنوان انحراف عقیدتی دیده است. این دشمنی، ریشه‌ای، عقدتی و ایدئولوژیک است و در بزنگاه‌های بحرانی به خشونت عریان تبدیل می‌شود.
در جریان اعتراضات اخیر، جوانان یارسان در دره‌دراز تنها به جرم اعتراض به فقر، تبعیض و سرکوب، هدف گلوله قرار گرفتند. نام‌هایی چون کیوان رضایی، یاسین میرزایی، بهروز صفایی، سامان نذری و سیاد فرامرزی امروز به‌عنوان شهدای دره‌دراز در حافظه جمعی مردم مانده‌اند. این‌ها قربانیان حکومتی هستند که کشتن معترض را با زبان دین و امنیت توجیه می‌کند و سپس با سانسور، تهدید خانواده‌ها و قطع ارتباطات، می‌کوشد حقیقت را پنهان سازد.
اما خطر فقط به جمهوری اسلامی محدود نمی‌شود. تهدید اصلی در ذات اسلام‌گرایی افراطی و تفکر حذف‌محور مذهبی نهفته است؛ تفکری که در شرایط انقلاب، فروپاشی نظم یا هرج‌ومرج سیاسی، به‌سرعت به خشونت جمعی علیه اقلیت‌ها منجر می‌شود. تاریخ معاصر منطقه شواهد خونینی در این‌باره دارد. قتل‌عام ایزدی‌ها توسط داعش در سال ۲۰۱۴، نمونه‌ای آشکار است: بنا بر گزارش‌های سازمان ملل، بیش از ۵ هزار ایزدی به‌دست داعش کشته شدند و حدود ۶ هزار زن و کودک ایزدی به اسارت، بردگی جنسی و کوچ اجباری کشانده شدند. این جنایت، یک نسل‌کشی تمام‌عیار بود که مستقیماً توسط یک گروه اسلام‌گرای افراطی و با توجیه دینی انجام شد.
سرنوشت علویان در ترکیه نیز هشدار دیگری است. در کشتار درسیم (۱۹۳۷–۱۹۳۸)، ارتش و دولت ترکیه با سرکوب خونین، بنا به برآوردها بین ۱۳ تا ۴۰ هزار علوی کُرد را قتل‌عام کردند. در قتل‌عام مرعش (۱۹۷۸)، دست‌کم بیش از ۱۰۰ علوی توسط گروه‌های مسلمان تندرو و نیروهای راست افراطی کشته شدند. در چوروم (۱۹۸۰) ده‌ها علوی جان باختند و در سیواس (۱۹۹۳)، ۳۳ روشنفکر و هنرمند علوی در هتل مادیمک توسط جمعیتی از اسلام‌گرایان افراطی زنده‌زنده سوزانده شدند؛ در حالی که نیروهای دولتی نظاره‌گر بودند. این کشتارها نشان می‌دهد که چگونه نفرت مذهبی، وقتی با تحریک دینی و بی‌عملی یا همراهی دولت‌ها ترکیب می‌شود، به فاجعه جمعی می‌انجامد.
یارسان امروز در موقعیتی مشابه قرار دارد. در بهبهه اعتراضات و تحولات انقلابی، جامعه‌ای که سال‌ها با برچسب «کفر» و «انحراف» سرکوب شده، به‌طور جدی در معرض حذف فیزیکی و قتل‌عام احتمالی از سوی جریان‌های مسلمان تندرو قرار دارد. جمهوری اسلامی نه‌تنها مانعی در برابر این خطر نیست، بلکه با دهه‌ها نفرت‌پراکنی مذهبی، تبعیض ساختاری و سرکوب دگراندیشان، بستر اجتماعی چنین فاجعه‌ای را فراهم کرده است.
امروز هوشیاری یک انتخاب سیاسی نیست؛ یک ضرورت حیاتی است. اگر تجربه ایزدی‌ها و علویان نادیده گرفته شود، فردا می‌تواند نوبت یارسان باشد. هشدار دادن درباره این خطر، دفاع از حق زندگی است. افشای ماهیت خشونت‌زای اسلام سیاسی و جمهوری خونخوار اسلامی، وظیفه‌ای تاریخی است؛ پیش از آنکه نام یارسان نیز به فهرست قتل‌عام‌های مذهبی این منطقه اضافه شود.

محتوای مقاله صرفاً منعکس کننده دیدگاه های نویسنده است و یارسانمدیا هیچ مسئولیتی در قبال آن ندارد.

بازدیدها: 227